3. sats Aria Wenn kommst du

Melodien i songen er søkande. Den er ikkje trist, men ein kan merke at det er noko ein ikkje har som ein vil ha, eller nå. Den kjappe fiolinen går opp og ned i skalar og vekslar mellom moll og dur. Mykje av dei seinare partia i fiolinen er i moll, mens løpa vekslar mellom moll og dur, eller er bare dur. Dette viser at det ikkje er ei håplaus søkend. Dette kjem også fram i teksten der den lyse stemma spør når den andre komme, og den mørke svarar at eg kjem. Sjølv om det er korte noteverdiar blir det ikkje dramatisk eller intenst. Dette er fordi det er ganske diatonisk melodi og få vanskelige sprang. Dynamisk er det heller ikkje mange sprell. Det er lite forskjell på det sterke og det svake og absolutt ingen terrassedynamikk. Det er eigentlig ganske avslappande å høyra på. Av og til bygger musikken seg opp og blir meir intens ved at insatsane i songen kjem fortare, og at det blir kortare noteverdiar i bassen.